Marcel Reynen was in 1967 de eerste doelman van de eerste ploeg van het pas opgericht SK Nieuw Stabroek. Het was het begin van een fenomenale voetbalcarrière, waarin hij het schopte tot in eerste klasse! In 2017 was hij eregast op de jubileumviering van 50 jaar Nieuw Stabroek. Hij scheef er nadien dit over …
Met het jubileumboek van SK Nieuw Stabroek onder de arm, ter gelegenheid van hun 50-jarig bestaan, en een karrevracht herinneringen aangebracht door de aanwezigen, keerde ik met mijn echtgenote later dan voorzien huiswaarts van een gezellige en verrassende vrijdagavond 8 september 2017. Vooral de cover en de foto’s tot en met bladzijde 7 trokken mijn aandacht. Waarom?
Zie hier mijn verhaal: “Een keepersloopbaan als geen ander, die begon bij SK Nieuw Stabroek”
Tijdens de vergadering werd mijn fiets gestolen, ondergeschikt voor mij aan wat die avond werd gerealiseerd, de oprichting van SK Nieuw Stabroek.
Als lid van de KAJ waren we in 1967 met enkele van mijn kameraden uitgenodigd op de stichtingsvergadering in café De Klok. De meeste van hen waren aangesloten bij FC Vitesse, ík bij geen enkele club. Bovendien had ik enkel wat ervaring opgedaan onder de lat in een paar vriendschappelijke wedstrijden met de KAJ. Tijdens de vergadering werd mijn fiets gestolen, ondergeschikt voor mij aan wat die avond werd gerealiseerd, de oprichting van SK Nieuw Stabroek.
Blijkbaar had ik toch voldoende capaciteiten en startte ik als eerste doelman van de eerste ploeg. Ook het daaropvolgende jaar zou ik die plaats behouden.
De eerste geel-blauwe kleuren van de kleedkamers en de kantine, aangebracht tijdens de schoolvakantie, kwamen van mijn verfborstels.
De eerste geel-blauwe kleuren van de kleedkamers en de kantine, aangebracht tijdens de schoolvakantie, kwamen van mijn verfborstels. Als dank voor de bewezen diensten mocht ik van Suzanne (van De Klok) mijn huwelijksfeest laten doorgaan in de bierhal en dat op de zaterdag van Stabroekse kermis. Een uitzonderlijk gebaar/toegeving van haar vernam ik later.
Hadden we in die tijd over een gps beschikt, we zouden vast niet tijdens de rust gearriveerd zijn die ene keer.
Verplaatsingen werden destijds gedaan via ‘carpooling’, met andere woorden: meerijden met ploeggenoten en supporters die een auto bezaten. Hadden we in die tijd over een gps beschikt, we zouden vast niet tijdens de rust gearriveerd zijn die ene keer. In de auto hadden we ons al gedeeltelijk omgekleed en dat vonden onze vriendinnen niet erg. Bij aankomst was de stand toen nog 0-0 (11 tegen 9) en ik denk dat we die wedstrijd ook nog hebben gewonnen.
Bij mijn afscheid aan SK Nieuw Stabroek, twee jaar na hun oprichting, mocht ik een trofee ontvangen, de allereerste binnen de club. Hij staat nu te pronken in de kantine.
Mijn eerste transfer (naar Vitesse Stabroek – tweede provinciale) liep sportief in de andere richting dan die van mijn kameraden. Toch hadden beide clubs voor mij iets gemeen: een kampioenstitel het eerste jaar dat ik voor hen uitkwam. Het zou niet de laatste keer zijn.
En daar sta je dan als ’jonge gast van den buiten’ naast voetbalicoon Rik Coppens als trainer.
Na één jaar Vitesse Stabroek kreeg ik van Kon. Berchem Sport een exclusiviteitscontract aangeboden van drie jaar. En daar sta je dan als ’jonge gast van den buiten’ naast voetbalicoon Rik Coppens als trainer. Dat ik dat mocht beleven. Drie jaar tevoren nog geen voetbalschoenen aan mijn voeten gehad en nu dit. Ook Berchem Sport speelde het eerste jaar van mijn verblijf kampioen en promoveerde naar de hoogste afdeling van de Belgische voetbalbond. Dit fenomeen zou zich nog éénmaal herhalen.
Sportief gezien waren dat niet de mooiste jaren, maar een aantal zitplaatsen op de reservebank in eerste nationale compenseerden ruimschoots dat gemis.
Mijn transfer naar Kapellen FC (eerste provinciale) na vier jaar Berchem Sport moest het sportieve hoogtepunt worden. Een scheen- en kuitbeenbreuk halverwege de competitie besliste daar anders over. Drie maanden plaaster én twee maanden revalidatie. Mijn werkgever was daar niet blij mee.
Toch kon op het einde van het seizoen de promotie naar vierde nationale worden afgedwongen, dankzij de reservekeeper.
Het daaropvolgende seizoen nam ik opnieuw plaats onder de lat, maar rugproblemen enkele jaren later betekenden het einde van een ongewone keepersloopbaan.
Mocht SK Nieuw Stabroek in 1967 niet zijn opgericht, ik had nooit mijn sportieve mogelijkheden ontdekt.
De moraal van mijn verhaal:
- Ik ervaarde dat de bergen hoger kunnen zijn dan ze lijken.
- Dat je vreugde kan beleven aan je favoriete sport, maar dat deelnemen belangrijker is dan winnen.
- En weet nu dat je een voetbalcarrière gerust bij KSK Nieuw Stabroek kunt beginnen.
Proficiat ook KSK Nieuw Stabroek met de organisatie van de viering op 8 september 2017.
Sportieve groeten,
Reynen Marcel
Nu dat gevallen is het doek
vind ik nog vreugde in mijn fotoboek
Ik zie dan telkens zoveel vrienden weer
en beleef mooie momenten keer op keer
